Chapter 19: SUPER KAPRE

As usual, Juan Tabagwang and I found ourselves at the Tomadors’ Tavern. We ordered 19 bottles of “Agua de Pataranta,” a drink. Honestly, this drink tastes terrible. But once one becomes drunk with this “agua” it tastes like the essence of “ambrosia.” Anyway, while we were drinking, I noticed Juan wiped his armpit with a tissue paper soaked in “agua” every time before Maria D’Kapri, the Super Kapre, checked on us.
“What’s wrong, Juan!?” I curiously asked.
“I-I have under-arm odor,” Juan replied, though embarrassed, “I don’t want Maria to smell it.”
“Definitely, she’ll be turned-off and gives you a PWE!!!” I remarked, and followed it with a loud, “BWAHAHAHA ….”
Juan looked at me annoyed, but it caught Maria’s attention and she gave us a suspicious glance.
“By the way, Juan, did you ever hear of the story of Kapre,” I asked just to make him more uncomfortable but mainly to boast his self-esteem, “not Maria, the Super Kapre?”
“Not interested,” Juan said, still disgusted with me.
“Just listen to this story; it’s good for your ego. But let me tell you the story in pilipino, it’s not funny in english,” I insisted. “Here goes the story EXACTLY as I heard it from the Genie himself.”
Isang araw, hindi isang gabi, lukotoy na lukutoy na lumalakad sa dalampasigan si Kapre dahil hanggan ngayon ay wala pang magandang chick na pumapatol sa kanya kahit na iyong busagra ang mukha na parang aswang. Bakit o bakit? Dahil meron siyang isang katangian na siyang kawsa para ma turn-off ang kahit sinumang tsika sa kanya, meron siyang ANGHIT na ang baho ay subra pa sa bulok na imburnal at ang amoy nito ay abot ng mahigit isang kilometro. Talagang lintik ang baho ano?
Ang pagmuni-muni ni Kapre sa kanyang buhay na masasabing tunay na kapalpakan sa kalungkutan ay biglang natigil ng mabundol niya ng hindi sinasadya ang isang botelya na kalahating nakabaon sa buhangin. Wala sa loob niya na dinampot ito at dahan-dahan na binunot ang tapon. PLOK! Anak ng kuting, may sound effect pa. At mula sa botelya ay lumabas ang makapal na usok. Unti-unting nawawala ang usok pero kasabay nito ay meron music background na TANG TARANG TANG TANG …. Teka, tekaaa …, bakit may music? Huwag kayong makialam, ako ang nagkukuwento at hindi kayo. Saka gusto kung meron MU-SIK ….
Kapre: Isang Genie!? …..
Genie: UGOK! Bakit, TIPAKLONG ba ang inaasahan mo!?
Ang lungkot sa mukha ni Kapre ay napalitan ng kaligayahan. Bakit biglang sumaya si Kapre? Hindi lang kayo pakialam, usisiro pa kayo. Makinig na lang kayo sa kuwento ko.
Kapre: D-di kung gayon bibigyan mo ako ng t-tatlo, tatlong mga kahilingan.
Genie: Sinong TARANTADO ang nagsabi sa’yong puwede kang humingi ng tatlong kahilingan?
Kapre: Eh, iyon talaga ang dapat! At saka ganyan ang palaging nangyayari sa mga stories at movies!
Genie: Anghit amoy ka na, utak KULUGO ka pa! Sa stories at movies lang iyon na hindi totoo! Iba ito, REALITY ito! Puwede ka lang sa ISANG kahilingan!
Kapre: HINDI isa, tatlo! At bilang Amo mo ay ako ang masusunod!
Biglang gulat si Genie, buldot ang mga mata, hindi makapaniwala sa kanyang narinig. At ngising aso na dinampot si kapre.
Genie: AMO mo!? TIRISIN kaya kita na parang PIGSA para sumambulat ka! O baka gusto mong ipasok kita dito sa loob ng botelyang ito na may takip na tapon, ibalibag sa dagat para matureta ka sa loob ng libo-libong mga taon?
Kapre: G-genie, b-biro lang, IKAW ang amo ko! Sige na nga, isang kahilingan!
Genie: Bueno, ano ang gusto mo? Hindi, dahil ako ang amo mo, hihiling ako ng kahilingan para sa’yo! Magagandang mga chicks na ubod ng seksi ang ibibigay ko sa’yo. Ito naaa ….
Ang mga mata ni Kapre ay biglang bumulwak sa tuwa. Bumulwak!? …. Sa dialogue na lang ay makakamot mo ang b-baya …, ang ano ang kakamutin? Bahala kayo kung ano ang gusto ninyong kamutin. Ang gulo ninyo, nalilihis tuloy sa ibang direksiyon ang storya ko. Balik kay Kapre. Subali’t ang kalibogan ni Kapre, ehe, kaligayahan pala ay napalitan ng hilakbot ....
Kapre: Aaaaaaah! Nanay ko pooo!!! Bakit ang dami!? ....
Sabay karipas ng takbo si kapre. Habol sa kanya ang ISANG LIBONG magaganda at seksing mga bebots.
Genie: Hindi ko kasi sinabi kung ilan, hehehe …. Huwag kang mag-alaala, TRIP nila ang may anghit na amoy imburnal na kagaya ng sa’yo, hihihiii ….
Kapre: Ikaw ang humiling para sa akin! I-ibaliiik mo sila, ISA lang ay TAMA na sa akin!
Genie: HINDI puwede! Hindi puwedeng bawiin ang kahilingan! Pagtiyagaan mo na lang sila! Saka iyong ISANG LIBO ay panghimagas lamang, meron pang ISANG MILYON na mas saksakan ng ganda at seksi pa ang susunod. Ito naaaaaaa….
KA-TSING, KA-TSANG, KA-TSONG, …. Walanghiya, parang cash register ang sound effects ng sunod sunod na paglabas ng magaganda at seksing mga pogitas.
Kapre: Aaaaaaaahhhhh!!!!! Saklolooooooo!!!!! ….
Genie: Hehehe …. Sa wakes, LIBERTAD!!! Libre na ako sa mga chicks na ito. Mantakin mo ba naman na ISANG MILYON at ISANG LIBONG tsikas ang hindi ako pinatulog sa mahigit na libo-libong taon sa loob ng botelya. Hahaha …, sa wakes, tunay na LIBERTAD!!!
Kapre: Ibalik mo silaaaaa ….
Genie: Sige mga GIRLS, habulin si Kapre! Hindi siya makakatakas sa inyo! Sundan lang ninyo ang amoy imburnal na anghit niya, heheheee ….
Kapre: Heeeeeeellp!!! …. Hindi ko kayaaaaaaa ……. isa-isa laaaaanng!!! .....
Girls: Hihihihihihiiiiiiii ………
Di iyon nga ang nangyari, isa-isa lang, araw-araw, bawa’t tanghali, gabi-gabi, bawa’t hating-gabi rin, saka oras-oras, minuto-minuto at segundo-segundo sa loob ng … teka, tekaaaaa …. Bakit, meron pa bang ibang pagkakataon? Hanggan dito na lang, pinagugulo ninyo ang storya ko.
“What’s the connection of your story with my ego!?” Juan asked me with his eyes open wide as he scratched his head.
“You have ANGHIT, so is Kapre,” I reasoned while I snickered.
“So …, everyone else has armpit odor, ANGHIT!” Juan insisted.
But before I could say anything, Maria who was passing by smacked Juan’s head. She mistakenly thought that Juan was talking about her body odor.
“Idiot!” She shouted at Juan in anger.
I calmly reasoned with Maria while hiding from her under the table but all to no avail. Juan and I ended up thrown outside the tavern in the chilly night but we brought the bottles of “agua” with us.
“It’s your fault,” Juan complained as he was rubbing his head, “your Genie’s story is MORONIC.”
“C’mon, Juan, I was just trying to boast your ego,” I said. “Everyone has ANGHIT, that’s why many women are using perfumes to hide their anghit, hehehe ….”
“Your story implies that ANGHIT attracts women,” Juan said as he glanced at me through the corner of his eye but with a slight mischievous frown on his face.
“Absolutely!” I agreed.
“You’re sick, maybe only those with cuckoo’s head,” he said. “Forget it. Instead, let’s just drink to it.”
“Yeah, to ANGHIT,” I shouted as I toasted up my bottle with Juan.
We drunk to it; and along the way we sung the drunken song of Super Kapre to somehow lessen the coldness of the bone chilling night. Our singing attracted the stray dogs and they howled to accompany our drunken singing.
“La la laaaaa ….. awooooooo …..”